Adam Şiiri

Şehirler kalabalığı bir sen etmez.Caddeler,sokaklar ve haneleryansın uğruna adam...Yüreyim yansın sana,lime limeçiğnesin damla damla eriyip aksın.Ama!Sen gül.Allah aşkına bir kere gül.Say ki güneş açtı,karlareridi,bahar oldu.Say ki mor mevsimler çağıdır zaman.Çoçuklar yeni bir dünyakurmuş görmedin mi?Sen mor mevsimler aşığı değilmisin?İnsan aşığınada birkere gülmez mi be adam?Kalk ne olur!Tozu,kiri kalsınyerinde yalan dünyanın.Acısı sanki sanamı düşmüş aşk illetinin.Bu asır bela,bu asır dengesiz ve sarhoş.Tenha köşelerdenkalabalıklara bağırma artık.Yorul biraz uyu,dinlen uzanıpve unut hayası yırtık o sızıyı.Kendinede gel biraz.insan kendinedegelmeli değil mi be adam?Kaldır şu telleri artık,toplamayınları ne olur.Bırakta bir ülke edineyim kendime.Geldiğim yerlerde de sığınmacıydım ben.Zorlaştırma işimi sahipsizim anla.Okadar kimsesizim ki,bir mayınabasıp ölsem de soranım olmaz.Kaçakmı gireyim gönlünebunumu istiyorsun.Ayaklanmalara sebep olurum Billah.Öyle bir isyan çıkar ki içimde.Can evim talan olur, yıkarımbütün taşlarını bir anda yıkarım.Ama sen insaf et biraz...Şu kirli enkaz içinde sana ekmek yok.Arabi çölün mecnunu değilsin be adam...Çifleştirme şu acıları artık.Birbirinden beter zaten kederlerin.Hangi birisini ne edeceğimi şaşırdım.Nefes al biraz,gülümse Allah aşkına.Yaşadığını bilmek istiyorum bu dünyada.Konuş ne olur konuş...Gözlerine inen yolları aç bana.Sol yan sınırında ülkenebir sığınmacı kabul et.Say ki savaş maduruyum.Say ki ülkem bir belayla kavrulmuş.Say ki evim yok,ocağıma toplutüfekli eşkiyalar oturmuş.Kaçmışım sana aç vesususuzum, üzerim perişan.Gözlerim ağlamaktan kıyılmış.Sanki saklamassan vuracaklar beni.İnsaf et adam seninsanlarada acımazmısın?Aç şu kapıları,mor mevsimler aşkına aç.Sen insanlarada acımazmısın?