Kerbela

Hicretin dördüncü yılı.Birer yıl arayla Medine'de iki doğum,İki bayram, iki ay parçası…Yeryüzünün en hayırlı dedesinin gözbebekleri doğuyor.Rasû»l-üs Sakaleyn'in kokladığı reyhanlarıFatıma't-üz Zehrâ'nın körpecik fidanlarıAli'yi Mürteza'nın eşsiz kahramanları doğuyor.Cennet gençliğinin iki seyyidi.Ehl-i Beyt'in ilk nazlı çiçekleri…İki ay parçası, ” merhabadiyor o incecik sesiyleİsimlerini Rahman koyuyor, Cebrail nefesiyleSiz onlara Allah'ın iki lütfu diyin;Birinin adı Hasan; diğerinin Hüseyin.Zaman, saadetli günleri yaprak yaprak okurkenOnlar peygamber dizinde büyüdülerVe zaten onlar semâda büyüktüler.Bir gün peygamberlerin incisi oturuyorlar.Hasanla HüseyinBirbirlerini yakalama oyununda…Buyurdular;” Ha Gayret Hasan! Göreyim seni, yakala Hüseyin'i.”Hz. Ali; ” Ya rasulAllah!diyor,” Hüseyin'den taraf olmanız gerekmez mi?Hüseyin daha küçük.”Rasulullah buyuruyorlar;” Baksana! Cebrail de Hüseyin'i tutuyor;Ha gayret Hüseyin! Göreyim seni diyor.”Yine birgün,Efendimiz, ashabıyla yürüyorlar.Hz. Hüseyin çocuklarla oynuyor.Peygamberimiz, ellerini açıyor;Tutmak için Hüseyin'i…Hz. Hüseyin, bir oraya bir buraya kaçıyor.Ve gülerek yakalıyor onu, Nebiler serveri.Bir elini kafasının arkasına,Öbür elini, çenesinin altına koyup öpüyor, kokluyor, öpüyor.Sonra zamana ve mekana sesleniyor;” Hüseyin bendendir, ben de Hüseyin'denim!Allah'ı seven Hüseyin'i sever!Hüseyin, torunlardan bir torundur.”Ve bir gün Cebrail bir haberle gelir;Hüseyin Fırat kıyısında şehit edilecektir.Orası, üzüntülü, tasalı, mihnetli ve belalı bir yerdir.Kerb-ü beladır!Orası Kerbeladır!Hicretin altmış birinci yılı.Aylardan Muharrem…Kan renginde fıratKan renginde yakamoz.Ve dudaklar susuz,Yürekler susuz…Kerbelada bir oğul var,Yoluna oğullar feda.Birtorun, Kerbelada…Dedesinden elli yıl uzakta.Onun gibi bembeyaz giyimliBembeyaz yüzlü.Atının üzerinden sesleniyorKalpleri mühürlü olanlaraMerhametten yoksun olanlara;” Ben Peygamberiniz Aleyhisselamın kızının oğlu değil miyim?Ben Hz.Muhammed Mustafa'nın torunu değil miyim?Şehitler seyyidi Hamza, babamın amcası değil mi?Çift kanatlı şehit Cafer, benim amcam değil mi?”Kerbelada bir oğul var,Çevresinde Yeminler ediliyor şehadete.Ve birbir toprağa düşüyor yiğitlerEhl-i Beyt'in solan ilk çiçeği Aliyyül Ekber'di.Sonra sıra sıra soldu civanlar;Avn b. Abdullah b. Cafer,Muhammed b. Abdullah b. Cafer,Abdurrahman b. Akîl,Cafer b. Akîl…İşte bakın, biri daha yürüyor ölüme;Hz. Hasan'ın oğlu Kâsım!Onun da yüzü ay parçası.Elinde kılıç, üzerinde gömlek ve pelerin.Ayak sandallarından birisinin bağı kopmuş.Başına bir kılıç iniyor,Ve ” Amca!diyerek yüz üstü düşüyor kerbela'ya.Kerbela'da bir oğul varBir şahin var.Kucağında üç yaşında bir seyyid;Adı abdullah!Ve bir ok, Abdullah'ı boğazından vuruyorHz. Hüseyin, kanla dolan avuçlarını yere boşaltıyor” Yâ Rab!diyor.” Bize göklerden yardım etmeyeceksen,Hakkımızda ondan daha hayırlısını ihsan et.”Hicretin altmış birinci yılıMuharrem ayının onu…Bir şehit var kerbeladaTam otuz üç mızrak yarası,Otuz dört kılıç yarasıEy Muhammed'im nerdesin nerde?Hüseyinin başı bir yerde; gövdesi bir yerde!Bu Hz. Zeyneb'in feryadıdır dedesine;” Ey Muhammed'im! Ey Muhammed'im!Sana göklerdeki melekler salatü selam getiriyorlar.Hüseyin ise şu otsuz bozkır çöldeTozlara, topraklara, kanlara bulanmış,Azaları kesilmiş yatıyor.Ey Muhammedim! senin kızların esir edilmiş,Zürriyetin hep öldürülmüş.Sabah yelleri onların üzerine toz toprak savuruyor.”Abdullah bin Abbâs da, o gün MedinedeRasulullah aleyhisselam'ı görür rüyadaYanında içikan dolu cam bir bardak vardır,Ve şöyle buyurur:” Benden sonra Ümmetimin yaptığı şeyi biliyor musun?Hüseyin'i şehit ettiler.Bu, Onun ve ashabının kanlarıdır.Bunu Allah'a sunacağım.”Ya RasulAllah!Biz asırlar sonra geldik.Eğer o gün olsaydık Kerbela'daAllah'a kasem olsun kiAshabının seni koruduğu gibiKorurduk Ehl-i Beyt'iniYa da o uğurda verirdik canımızı.Bu sözümüzün bir isbatı olarakBu gün biz senin kapındayız.Taşıdığımız ehl-i beyt isimleri.Kimimiz Ali, kimimizfatımaKimimiz hasan ve hüseyin.Ve iftiharla senin ismini taşıyor çoğumuz.Allah ruhumuzu senin kapındaEhl-i Beytine layık olduğumuz bir anda alsın.Aliyi Asğar'la,Zeynelabidin'le her asırda hüseyni çiçekler açarkenYanaklarında peygamber busesi,Ve her biri senden bir koku taşırken çağlara.Allah, bizi onlardan ayırmasın.Bizi senden ve rızasından ayırmasın